Kto to jest ministrant?

"Ministrare" (z łaciny) "służyć" - Służymy Bogu, kiedy przyczyniamy się do tego, aby liturgia była piękna. Ministrant jest poocnikiem przy sprawowaniu Mszy Świętej i podczas innych nabożeństw liturgicznych. Ministrant usługuje księdzu, gdy przygotowywany jest ołtarz i dary ofiarne potrzebne do ofiar Mszy Świętej. Ministrant jest tym, który niesie znaki czyli określone przedmioty które dla liturgii są niezbędne. Są to przedmioty, które dla liturgii mają szczególnie ważne znaczenie. One mają ludziom wierzącym coś przedstawiać i wskazać na inną rzeczywistość. Ministrant powinien sam być znakiem. Ministrant przez służenie wskazuje, że każde nabożeństwo liturgiczne sprawowane w kościele, jest nie tylko sprawą kapłana, lecz sprawą całej parafii i wszystkich wiernych!   

Zasady ministranta:

1. Ministrant kocha Boga i dla Jego chwały wzorowo spełnia swoje obowiązki.
2. Ministrant służy Chrystusowi w ludziach.
3. Ministrant zwalcza swoje wady i pracuje nad swoim charakterem.
4. Ministrant rozwija w sobie życie Boże.
5. Ministrant poznaje liturgię i żyje nią.
6. Ministrant wznosi wszędzie prawdziwą radość.
7. Ministrant przeżywa Boga w przyrodzie.
8. ministrant zdobywa kolegów w przcy i zabawie dla Chrystusa.
9. Ministrant jest pilny i sumienny w nauce i pracy zawodowej.
10. Ministrant modli się za Ojczyznę i służy jej rzetelmną pracą.

MODLITWY  MINISTRANTA

• Modlitwa przed służeniem:

Oto za chwilę przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, który rozwesela młodość moją, do świętej przystępuję służby, chcę ją dobrze pełnić. Proszę Cię, Panie Jezu, o łaskę skupienia, by myśli moje były przy Tobie, by oczy moje były zwrócone na ołtarz a serce moje oddane tylko Tobie.
Amen

• Modlitwa po służeniu:

Boże, którego dobroć powołała mnie do Twojej służby, spraw bym uświęcony uczestnictwem w Twych tajemnicach, przez dzień dzisiejszy i całe me życie szedł tylko drogą zbawienia. Przez Chrystusa Pana Naszego.
Amen

Kto to jest lektor?

Lektor jest ustanowiony do wykonywania czytań Pisma św. z wyjątkiem Ewangelii. Może on podawać intencje modlitwy powszechnej, a gdy nie ma psałterzysty, może też wykonać psalm między czytaniami. Lektor ma własną funkcję w czasie sprawowania Eucharystii i powinien ją spełniać osobiście, choćby w zgromadzeniu liturgicznym byli obecni duchowni. Do funkcji lektora można wybierać nie tylko tych, którzy posiadają odpowiednie możliwości głosowe i dykcyjne, odwagę i swobodę występowania przed większym zgromadzeniem, ale przede wszystkim kandydata, który:

• prowadzi właściwy styl chrześcijańskiego życia,

• prowadzi pobożne i gorliwe życie modlitewne i sakramentalne,

• jest zaangażowany w sprawy Kościoła i parafii,

• współpracuje w dziele apostolstwa wśród wiernych świeckich,

• spełnia dobrze obowiązki szkolne,

• poświęca czas lekturze Pisma św.

Przygotowanie do posługi lektora powinno iść dwoma drogami. Powinno być przygotowaniem duchowym i przygotowaniem "technicznym". Duchowe przygotowanie zakłada konkretną formację przynajmniej w 2 dziedzinach: biblijnej i liturgicznej. Formacja biblijna zamierza do tego, aby lektorzy potrafili zrozumieć czytania w ich własnym kontekście oraz w by świetle wiary pojmowali treść Objawienia. Formacja liturgiczna winna zapewniać lektorom pewną znajomość sensu struktury Liturgii Słowa oraz związków między liturgią Słowa i liturgią Eucharystyczną. Przygotowanie techniczne ma na celu przyswojenie lektorom umiejętności płynnego, głośnego, pod każdym - względem pięknego czytania Słowa Bożego.

Nie wszyscy mogą być lektorami, ponieważ nie wszyscy kandydaci na lektorów spełniają odpowiednie warunki. Kandydatowi na lektora potrzebna jest nie tylko świadomość wybrania do tej posługi, ale także duża doza odpowiedzialności związanej z jej przyjęciem. Posługa lektora jest nie tylko świadectwem wiary, przykładem życia dla innych, ale przede wszystkim służbą Bogu. Z tego względu na to, że lektor ma naśladować Jezusa Chrystusa np. w posłuszeństwie Bogu Ojcu na Krzyżu, stale musi pamiętać, że tę posługę przyjmuje dobrowolnie i zobowiązuje się do służenia Bogu i ludziom. To wymaga poświecenia się w przygotowaniu do jak najlepszego przeczytania Słowa Bożego jak również, do gorliwego Jego czytania nie tylko w niedzielę, ale i w dni powszednie.

Nadzwyczajni szafarze Komunii Świętej

KodeksPrawa Kanonicznego mówi, że nadzwyczajnym szafarzem Komunii Świętej jest akolita oraz wierny, wyznaczony zgodnie z kan.230 &3. Przywoływany tutaj kan. 230 określa funkcje, w których wierni świeccy mogą współdziałać ze świętymi szafarzami. Określa, że mężczyźni świeccy, posiadający wiek i przymioty ustalone zarządzeniem Konferencji Episkopatu, mogą być na stałe przyjęci, przepisanym obrzędem liturgicznym, do posługi lektora i akolity. Natomiast tam, gdzie to doradza konieczność Kościoła, z braku szafarzy, także świeccy, mężczyźni lub kobiety, chociażby nie byli lektorami lub akolitami, mogą wykonywać pewne obowiązki w ich zastępstwie, mianowicie: posługę słowa, przewodniczyć modlitwom liturgicznym, udzielać chrztu a także rozdzielać Komunię Świętą, zgodnie z przepisami prawa.

 Marszałkowie

Zachęcamy do wstępowania w szeregi marszałków.  Osoby zainteresowane niech się kontaktują z marszałkami pełniącymi posługę